Klimaatonderhandelingen, kansrijk?

Klimaatonderhandelingen, kansrijk?

Durban Zuid-Afrika, de stad waar het allemaal zal moeten gebeuren deze eerste 2 weken van december. Volgende week vrijdag weten we of de klimaatgezanten een stap hebben genomen richting een nieuw Kyoto-protocol. Wat zeggen de toonaangevende instanties van over de hele wereld en hoeveel kans van slagen is er?

De tijd dringt als nooit tevoren: eind 2012 loopt het Kyoto-protocol af en is geen enkel land nog verplicht zijn uitstoot van broeikasgassen te verminderen. De WMO (World Meteorological Organization) heeft onlangs het bericht uitgebracht dat broeikasgaslevels (Co2, methaan, lachgas) in de atmosfeer nieuwe records hebben gehaald in 2010 en dat deze gerelateerd zijn aan menselijke activiteit. Het Co2 level is nu 393 particles per million (ppm), ruim 40% meer dan voor de industriële revolutie. En dat is enorm hard gegaan. Mochten we de 450 ppm passeren dan bestaat een zeer hoge kans dat de temperatuur met meer dan 2 graden zal stijgen boven het pre-industriële niveau. Dit is een wereldwijd onderschreven grens die we niet willen overtreden aangezien dan de klimaatverandering zeer waarschijnlijk ernstige gevolgen zal hebben voor alles wat op aarde leeft. En zelfs die grens is zeer bediscussieerd. Sommigen claimen dat de 350ppm de absolute max zou moeten zijn, waaronder topwetenschappers en zelfs de leider van de IPCC Pachauri.

Ook een andere gerenommeerde internationale instantie de IEA (International Energy Agency) heeft gewaarschuwd dat een 450 ppm Co2 scenario snel dichtbij komt. 80% van alle energie-gerelateerde Co2 emissies toegestaan tot 2035 in de 450ppm scenario zijn al ingemetseld door bestaande energiecentrales, gebouwen en industriële activiteit. Oftewel, zonder actie voor 2017 zal de bestaande energie-infrastructuur alle Co2 emissies genereren toegestaan in het 450 scenario en tot 2035. Kortom, zonder harde actie en grote verandering in huidig beleid zal de wereld zich in 2017 hebben ingesloten met onveilige, inefficiënte en high-carbon energie-infrastructuur dat het alleen maar duurder zal maken energieveiligheids- en klimaatdoelen te behalen. Dus snelle actie is noodzakelijk maar er is dus wel een hele kleine window of opportunity want 2017 komt al snel dichterbij. De IEA voegt nog toe: het vertragen van actie zal ons veel geld gaan kosten: elke dollar investeringsgeld in schone technologieën dat niet wordt uitgegeven in de energiesector voor 2020 zal een extra 4.30 dollar zal na 2020 moeten worden gespendeerd om te compenseren voor toegenomen emissies.

Ook in Nederland zijn de nodige onderzoeken gedaan: uit analyses blijkt dat  het noodzakelijk is de huidige stijging van broeikasgasemissies om te buigen in een daling rond 2020. In 2050 zouden mondiale emissies moeten worden gereduceerd met zo’n ruim 50% in vergelijking met 1990 om onder de 450ppm en de 2 graden temperatuurstijging te blijven. Dit soort reductiedoelen vereist niet alleen vergaande emissiereducties in rijke landen, maar ook een vroege betrokkenheid van economieën als China, India en Brazilië.

Wat zullen dan de gevolgen voor ons zijn? Wat we nu al zien is een opwarming van de aarde, van de zee en de lucht. De WMO heeft vastgesteld dat de dertien warmste jaren die onze planeet sinds het begin van de metingen heeft gekend, zich allemaal hebben voorgedaan in de laatste vijftien jaar. De IPCC (het Intergovernmental Panel on Climate Change, de wetenschappelijke onderzoeksinstantie van de VN) heeft een rapport uitgebracht over de kans op en risico’s van extreme weeromstandigheden en ernstige rampen. Zij konden voorspellen dat er meer extreem warme dagen zullen optreden (tot wel 10 keer zoveel), hevige regenval zal vaker voorkomen en de windsnelheid van tropische orkanen zal hoger worden. Ze geven ook oplossingen want die bestaan in overvloed.

Waarom worden we het dan telkens niet eens met elkaar? De belangrijkste barrières lijken het bereiken van overeenstemming over de bijdrage van verschillende landen en sectoren en het implementeren van de juiste beleidsmaatregelen om innovatie en de noodzakelijke transitie te stimuleren. De opkomende economieën beschuldigen de ontwikkelde landen zoals ook Europa ervan de schuld te zijn van de huidige situatie. Zij zouden de meest vergaande maatregelen moeten nemen. Andersom willen ontwikkelde landen dat ook opkomende economieën maatregelen nemen, want zonder hen komen we lang niet aan het doel van maximaal 2 graden temperatuurstijging. Daarnaast spelen allerlei diplomatieke spelletjes een rol en zijn de geopolitieke verhoudingen nou ook niet bepaald simpeler geworden met de huidige economische crisis, politieke crises in meerder landen en nog altijd een angst voor opkomende terrorisme.

Ondertussen wordt de kans dat we het lot van toekomstige generaties vergallen groter en groter en de problemen die nu al ontstaan nijpender. Kleine eilanden verdwijnen al langzaam in zee, weersomstandigheden worden extremer en er bestaan al miljoenen zogenaamde klimaatvluchtelingen. Maar zonder te negatief te berichten: Sustainable Susan geeft de onderhandelaren nog een kans. Er zullen belangrijke keuzes gemaakt moeten worden en who knows komt er zomaar een mooie opvolger van het Kyoto-protocol tevoorschijn. De landen die daar niet bij waren aangesloten (zoals de VS) zullen hun emissiereductiedoelen kenbaar moeten maken en zullen ook maatregelen nemen die voldoende vergaand zijn. Hopelijk laten de landen het kip en het ei spelletje varen, kijken ze verder dan hun eigen ego en eigen korte termijn politieke ambities. Want dit is voornamelijk een lange termijn verhaal met gevolgen waar we nu nog helemaal geen beeld bij hebben maar ongetwijfeld extreem zullen zijn, en niet in de positieve zin.

Related posts

Leave a Reply