Plastic soep

Plastic soep

Het is 2012, het jaar van de grote veranderingen de oplossingen voor lastige kwesties, zoals… plastic! Maar wat is er dan zo mis met plastic? Wat zijn de gevolgen van ons dagelijks plastic gebruik? Wat zijn voor nu mogelijke kleine stapjes die we kunnen maken? Waar liggen de kansen? Wat kunnen jij en ik doen?

Een paar dagen geleden besteedde Eén Vandaag aandacht aan de plastic soup op zee. Met de titel ‘De Oorlog tegen plastic Afval’ lieten zij zien dat de oorlog is verklaard aan onze plastic consumptiemaatschappij. Maar een simpele omschakeling naar een nieuw anti-plastic regime is er niet zomaar. De plastics zijn nu nog overal! Best logisch dat plastic zo populair is geworden, het is easy and cheap, maar ooh zo onpraktisch na gebruik. Het duurt jaren, zelfs ruim 400 jaar voor plastic flessen, om af te breken en tot die tijd kunnen ze veel schade aan de natuur en gezondheid van alles wat op aarde leeft aanrichten.

Niet alleen voor deze vogel of de vissen in de zee, waarvan nu al meer dan 1/3 van de midden op de oceaan gevangen vis plastic deeltjes bevat, maar ook voor de mens die aan de top of the food chain alles meepikt wat de dieren die wij eten binnenkrijgen. En dat is niet alleen het plastic zelf maar maar ook de zeer giftige stoffen als pcb’s en pah’s die zich makkelijk hechten aan de plastic deeltjes. De plastic soep – zoals die zo beeldend wordt genoemd – in onze oceanen is een levend voorbeeld van hoe het heel erg mis is gegaan. Charles Moore, ontdekker van de plastic soep bij Hawaii zegt dat de menselijke “plastic footprint” veel gevaarlijker is dan zijn “carbon footprint”.

Je komt nu in bijna alle zeeën en rivieren ter wereld plastic afval tegen, zelfs in de meest afgelegen gebieden. Het overgrote deel van deze verontreiniging is afkomstig van het land. Plastic afval wordt geloosd door de industrie en in steden en zoekt een weg naar zee via rivieren, kanalen en havens. Daarnaast zijn schepen, de visserij en de off-shore industrie belangrijke veroorzakers van de vervuiling. De laatste tien jaar is er meer plastic geproduceerd dan in de hele twintigste eeuw. Op dit moment produceren we meer dan 250 miljoen ton plastic per jaar. Ongeveer de helft daarvan is voor eenmalig gebruik en wordt daarna meteen weer weggegooid. Wereldwijd worden er ongeveer 1 triljard plastic tasjes per jaar gebruikt. Dat zijn meer dan één miljoen tasjes per minuut. Een plastic tasje heeft een gemiddelde ‘levensverwachting’ van 15 minuten.
 Per jaar komt naar schatting 4,7 miljoen ton plastic in de zee terecht. Dat is gemiddeld 12.000 ton per dag. UNEP schat dat zee-afval jaarlijks 100.000 zeezoogdieren en minstens één miljoen zeevogels het leven kost.

Het plastic afval breekt af tot piepkleine stukjes die of op het zeeoppervlak blijven drijven of zinken naar de oceaanbodem Via de golfstromen heeft het plastic-afval zich verzameld in een 5-tal grote draaikolk-gebieden: 2 op het noordelijk halfrond en 3 op het zuidelijk halfrond. En dat wat we op het zeeoppervlak kunnen zien is volgens berekening slechts 30% van wat er totaal in de zee rondzwerft. Simpel even het plastic afval opvissen zit er niet in, omdat naast de bijvangst die je dan doet, alles wat op de bodem ligt en tussen bodem op zeeoppervlak zweeft niet te pakken krijgt.

Gelukkig zijn er oplossingen in de maak.

– Eén Vandaag lichtte bijvoorbeeld uit dat in het Amazonegebied in Ecuador een paddenstoel is gevonden die blijkt te leven van plastic. Hoe mooi zou het zijn wat paddestoelen op plastic te zetten waarna het plastic als sneeuw voor de zon gewoon wordt opgeslokt? Maar onderzoek moet nader uitwijzen of dit daadwerkelijk op grotere schaal kan worden toegepast.

– In de VS en ook in Nederland komen steeds meer kleine bedrijfjes met alternatieven voor plastic. Bijvoorbeeld houtpulp, paddenstoelen of papier kan een alternatief zijn. De UvA is daar ook actief in en probeert een alternatief te vinden dat zo puur natuur is dat je zelfs je tanden erin kunt zetten.

– En dan de mensen en organisaties die aandacht vragen voor dit probleem? Natuurlijk de Plastic Soup Foundation maar ook individuen als Marius Smit vist plastic uit de grachten om daar een boot van te bouwen. Met de boot wil hij aandacht vragen voor het plastic probleem. Want een oplossing begint bij kennis over het probleem en die moet er veel meer komen.

Oplossen bij de source dus, weg met de plasticproductie en op naar een nieuw tijdperk met biodegradable designs en snel. Alles inzamelen en recyclen wat aan plastic in de consumptiestroom komt, is ook een vereiste. Nu al gebeurt dit in een aantal gemeenten in Nederland maar nog lang niet overal. In Amsterdam staan er her en der blauwe bakken waar je je zak plastic naartoe kan brengen. Dit is onvoldoende en raakt slechts de die-hard tree-huggers. Het moet veel grootschaliger en veel toegankelijker. Dat moment komt vast en zeker! Tot dan, doen wat je kan: zoveel mogelijk zelf recyclen, plastiminderen, spread the word dat dit zo niet langer kan.

Wat kunnen we nog meer doen om plastic een back seat te geven?

1. Koop zo min mogelijk producten die gemaakt zijn van plastic;

2. Koop zo min mogelijk producten verpakt in plastic

3. Neem altijd je eigen zak mee naar de supermarkt en koffiemokken voor de thee/koffie

4. Stop met water drinken uit flessen, water uit de kraan is net zo veilig en koop desnoods een waterfilter

5. Gooi afval in de prullenbak en niet zomaar op straat of in een sloot/zee/rivier

6. Koop geen producten met polyetheen microbeads. Deze kunnen voorkomen in sommige cosmetica, zoals scrubs en tandpasta

7. Deel je kennis met vrienden, familie, werk etc

8. Check out de website van Plastic Soup Foundation voor meer tips!

Related posts

1 Comment

Leave a Reply